زواج من أجل ذنب بقلم نيفين عبد السلام
الحلقة الأولى بقلم نيفين عبد السلام
تشرق شمس الصباح على منزل فى إحدى قرى الريف حيث أن المنزل يتسم بالبساطة
والطابع الريفى فتستيقظ بطلتنا فى السادسة صباحا تتوضا وتصلى فرضها وتذهب
لتحضير الفطار لوالدتها وأخواتها وبعد ماتخلص تحضير الفطاروتروح تصحى اختها
التى مازالت فى الإعدادية وبعدها أخيها اللى فى الثانوية العامة ووالدتها
سمر وهى بطلة قصتنا ( هى فتاة فى آخر سنة فى كلية الهندسة وتمتع ببشرة بيضاء
وعيونى عسلى وقوام ممشوق وهى فتاة متفوقة فى دراستها ومحبوبة من جميع زملاءها
ماعدا بعض الأشخاص الذين يحملون الكره لأى شخص محبوب) راحت لآوضة أختها
سمر : يلا عاليا اصحى
عاليا وهى بتتاوب: النهارده الجمعة وإجازة اصحى ليه دلوقتى .. سيبنى أنام شوية
وراحت شدت المخدة فوق رأسها
سمر شدة المخدة ورمتها بعيد على السرير
عاليا: بلاش عنف على الصبح أنا هصحى أهو
سمر: يلا بطلى كسل واصحى نفطر سوا وبعده كده هذاكرليكى
عاليا وهى تقوم: حاضر بس هو اليوم إلا بتيجى فيه فى الشهر لازم تعملى فيا كده كل
مرة وتقومينى بالعافية وتقرب من أختها وتبوسها وسمر تروح وخدها فى حضنها
سمر: يابت أنا بعمل عشان بتوحشينى وبحب أفطرمعاكى
عاليا : مانا عارفة بس بحب أغلس عليكى
سمر: طب يلا ياغلسة ادخلي الحمام عقبال ماصحى اخوكى اللى أغلس منك
وطلعت سمر من اوضة أختها وراحت عند أخوها وخبطت ودخلت
سمر: يلا يا استاذ الفطار جاهز
على: عايز انام انا إجازة وعايزه اشبع نوم
سمر: يلا اصحى علشان عايزة اتكلم فى موضوع مهم
على : موضوع أيه اللى مهم ده … مينفعش تقوليه دلوقتى
سمر : لا مينفعش لما تقوم من النوم وتاخد حمام وأحنا بنفطر هقولك
على : طب مينفعش الموضوع ده يتأجل ساعة لحد مانام ساعة وأقوم
سمر: لآ مينفعش وخرجت من الاوضة
على وهو بينفخ : ده أنتى تخنقى .. أووووف عليكى وقام من على السرير وأخد فوطته وراح على الحمام
وصلت سمر لآوضة أومها وخبطتت على الباب
أم سمرمن جوه : تعالى يا حبيبتى
سمر وهى تقبل أيد أمها: صباح الخير ياست الكل
شادية: صباح الخير يا حبيبتى الا صحاكى بدرى كده
سمر: ماانت عارفة انا بصحى اصلى الفجروأقرا الورد وبعد كده عملتلكم احلى فطار علشان نفطر سوا
شادية : بتتعبى نفسك ليه انا كنت هحضر الفطار
سمر: تعبك راحة وبعدين احنا متفقين على ايه طول ماانا موجودة انت تعقدى ترتاحى وانا اعمل كل حاجة
شادية: ربنا مايحرمنى منك بس انت بتيجى كل شهر علشان ترتاحى وكفاية عليكى مذاكرتك وشغلك كمان
سمر: يلا علشان نفطر وبلاش نتكلم فى الموضوع ده تانى
خرجوا كلهم علشان يفطروا وهما اقعدين على الفطار
عاليا: ابلة سمر وهو حضرتك هتسافرى النهارده
سمر: اه يا حبيبتى عايزة حاجة
عاليا: ابدا بس كنت عايزة فلوس درس الانجليزى
سمر: حاضر
شادية: ماقولتش ليها ليه
عاليا: علشان حضرتك لسه مقبضتيش معاش بابا
سمر: عادى ياماما انا كده كده كنت هسيب فلوس اصل الحمد لله صرفنا مكافأة فى الشغل
شادية: بس انتى فى غربة ومحتاجة كل قرش
سمر: انا الحمد لله بعرف ادبر امورى
على: وانا كمان محتاج فلوس
شادية: يااخى خلى عندك دم بدل ما تقول إنا اتكلف بالمصاريف وساعد اختى تقوم تقولها هاتى
على: أن لسه ثانوية عامة ياماما شغل ايه اللى عايزنى أشتغله
شادية بغضب : واحد زيك طول بعرض مش بيشتغل ليه ويصرف على الاقل على نفسه
كمان معندكش دم بتطلب فلوس من أختك وانت عارف ظروفها كويس
على بضيق : أنا ثانوية عامة ومحتاج كل دقيقة فى مذكرتى
شادية : مذاكرة أيه بلا نيلة هو انا بشوفك بتمسك كتاب
على : خلاص المرة الجاية همسك
شادية : شوفتى الواد ياسمر بيرد عليا الكلمة بكلمتها
سمر: أسكت خالص ياعلى خالص يا ماما كلها كام شهر على يخلص ويدخل الجامعة وساعتها هيشتغل وانا كمان اكون اتخرجت
الام: ربنا يعينك بابنتى
وقامت سمر من على الفطار
الام: رايحة فين
سمر: هدخل الاوضة ارتب حاجاتى اللى هسافر بيها
الام: بس أنت مفطرتيش حاجة
سمر: الحمد لله شبعت ياماما
على : أنتى مش قولتى عايزانى فى موضوع مهم
سمر : سديت نفسى عن الكلام دلوقتى هقولك بعدين بعد مااحضر شنط هدومى
وسابتهم سمر ودخلت اوضتها تفتكر أحوالهم من سنتين لما أبوها مات هو كان موظف
بسيط فى الجمعية الزراعية ومسابش ليهم أى فلوس غير فلوس المعاش وسمرأصرت انها
لازم تحقق حلم أبوها انها تتخرج وتبقى مهندسة واخوها وكيل نيابة واختها دكتورة
فقررت تشتغل وتساعد فى المصاريف ورجعت كليتها ودورت على شغل فى مكتب
هندسى أو شركة لكن من غير فايدة لحد ما شافت محل ملابس وقابلت صاحب المحل
واشتغلت من غير مامتها تعرف انها بتشتغل فى محل لكن عارفة انها بتشتغل فى شركة كمهندسة تحت تمرين
بقلم نيفين عبد السلام ( روايات ولاء يحيى)
فاقت سمر من شرودها على خبط الباب
سمر : مين
عاليا: ممكن ادخل
سمر وهى تحول تدارى دموعها: تعالى ياحبيبتى
عاليا: انا اسفة
سمر: على ايه
عاليا: علشان طلبت الفلوس خلاص مش مهم
سمر : انت هبلة الفلوس موجودة والحمد لله المهم طمنينى اخبار المذاكرة ايه
عاليا: الحمد لله
سمر : طب تعالى نذاكر شوية
وفعلا فضلت سمر وعاليا يذكرو شوية لحد ماجاه ميعاد صلاة الجمعة اتوضو وصلوا
وبعد الصلاة الكل اتجمعوا على الغدا وهم على الغدا
سمر: على كنت عايزك بعد الغداء
الام: خير يا بنتى
سمر: خير يا ماما بس عايزة اطمن على مذكراته وبس
وبعد الغداء دخلت سمر وعلى اوضتها
على: خير ياسمر
سمر: خير طبعا اخبارك ايه
على: الحمد لله
سمر: انت لسه مصاحب الولد الا اسمه وليد
على: اه ماله
سمر: ماله أنه مش زينا ولا يبنفع تصاحبه من الأساس
على: ليه ان شاء الله ده حتى احنا قرايب
سمر بنرفزة: احنا مش قرايب
على: لا قرايب أبوه وبابا يبقو ولاد عم
سمر: بس ابوك عمره ماحبه
على: ليه
سمر: مش موضوعنا احنا دلوقتى أن الولد ده مش كويس وسمعته وسمعة أبوه مش
كويسة افهم ياعلى احنا مش زى الناس دى.. احنا اهم حاجة مستقبلنا وبس علشان نحقق حلم بابا
على: حاضر
سمر: خلينى اسافر وانا مطمنه عليكم
على: سفرى واطمنى انت هتسافرى امتى
سمر: الساعة٦
على: اوعدك أنى هذاكر وهحقق حلم بابا
وسابها وخرج وهى فضلت تحضر بقيت حاجاتها لحد ميعاد القطر وسافرت ووصلت
المدينة الجامعية ودخلت اوضتها لقيت صحبتها سهى التى بتشاركها نفس الاوضة وبعد
السلامات ومعرفة اخبار الاهل نامو
وتانى يوم الصبح فى الكلية
دينا ونهى: وحشتينى اوى
سمر: وانتو كمان
سهى : ايه ياجماعة انتوا مش شايفينى
احمد زميلهم،: ازاى طبعا عاملة ايه
سهى: الحمد لله
سمر: يلا ياجماعة نحضر المحاضرات
دينا ونهى: انا مش عارفة ازاى سمر مصحابه البت ده
نهى: انا مش مرتاحلها
احمد: يلا انت وهيا وسبكم من سهى
ودخلوا وحضروا كل المحاضرات وبعد ماخلصو
سمر: ياه انا تعبت النهارده اوى
نهى: فعلا عندك حق
دينا: انا مش عارفة كل دى محاضرات
سهى : انا زهقت
سمر،: خلاص يا بنات كلها كام شهر وخلاص
احمد: عندك حق
سهى : انا همشى بقى علشان عندى مشاوير كتير
سمر: ياريت متتاخريش النهارده علشان المشرفين
سهى : لا أصل النهارده هبات عند واحدة قريبة ماما مش هاجى
سمر: تمام
مشت سهى وسابتهم كلهم مع بعض
دينا: انا مش عارفة ياسمر انت مصحابه البنت دى أزاى
سمر،: مالها سهى دى غالبنه
نهى: والله انت اللى غالبنه البنت ده مش مريحة نظراتها غريبة
سمر: والله انتوا بس مش بتحبوها انا همشى علشان يدوبك الحق اروح الشغل
ومشيت سمر وراحت المحل اللى كانت بتشتغل فيه
وعدى كذا يوم من غير احداث جديدة لحد ماجاه اليم اللى اتغيرت فيه حياة سمر
اليوم اللى أتوفى فيه صحاب المحل وساب كل حاجة لآبنه كريم
صاحب المحل كان راجل طيب وكان مانع أبنه نهائى أنه يجى المحل
كريم وهو بيوجه كلامه لكل البنات الموجوده فى المحل ان شاء الله هيبقى فى نظام جديد
البنات: حاضر
وحدة من البنات لسمر: ربنا يستر
سمر: ان شاء الله
كريم وهو بيبص لسمر بخبث
كريم: سمر تعالى عايزك
سمر: خير
الابن : عايزك تخلى بالك من المحل وتبلغينى اخبار كل البنات واللى بيحصل وانا مش موجود
سمر: حاضر بس أن متوعدتش انقل الاخبار
كريم: انا مقولتش تنقلى اخبارهم انا بقالك اخبار الشغل
سمر: وانا زى زيهم ممكن تشوف حد غيرى عن اذنك
وسابته ومشيت وهو واقف هيطق من الغيظ ومتنرفز أزاى ترد عليه بالطريقة دى
.. ماشى ياسمر أما كسرت مناخيرك دى
وفى مكان اخر كازينو ملئ بضحكات ورقص
سهى بضحكة خليعة: ايه يا باشا
الباشا: انت وعدتينى تجيبى بنت جديدة ..هاااا فاهمنى ياسهى بنت لسه خام محدش لمسها
سهى بنفس الضحكة: هانت شوية هتكون هنا بس انا ليا الحلاوة
الباشا: بس يارب تطلع تستاهل
سهى: بكره تشوف
الباشا: طب يلا اطلعى شوفى شغلك
وخرجت سهى لهذا المكان لكى ترقص وتعمل كل محرم الله
أما عند سمر فكانت فى اوضتها فى المدينة تذاكر وتراجع محاضراتها وكلمت أمها تطمن
عليها وعلى اخواتها وصلت فرضها ودعت ربنا أنه يبعد عنها شر ابن صاحب المحل هى
عرفة انه شخص مؤذى وأبوه هو اللى كان مخليه بعيد عن المحل لآنه شخص
مستهتروبيعاكس البنات اللى شغالة فى المحل ودلوقتى هو مات مين هينجدها من
معاكسته ليها فدعت ربنا أن يكفيها شره ونامت وبعد مالنهار طلع لبست وراحت كليتها
وحضرت المحاضرات وبعد كده راحت المحل زى كل يوم ووصلت المحل ووشافت
كريم وهو قاعد على الكرسى وبيشاورليها تيجى ناحيته
سمر بضيق: نعم ياستاذ كريم
كريم : اه
سمر: خير
كريم : كنت عايزك تيحى معايا مخزن ٦ اكتوبر علشان نجيب بضاعة
سمر،: اشمعنا انا خد حد تانى
كريم : مش هينفع دى شغل هو انا بقولك تعالى نتفسح
سمر: حاضر
وعدى اليوم والميعاد اللى كريم أتفق عليه قرب
سمر لزميلتها فى المحل : ماتيجى معايا المخزن أنا خايفة أروح لوحدى هناك
زميلتها : معلش ياسمر أنا هخرج مع خطيبى النهاردة بعد الشغل علطول ..متخافيش من
حاجة المخزن كله عمال وهو ميقدرش يعملك حاجة
وصلت سمر المخزن فى المعياد مظبوط واول مادخلت المخزن شافت كريم واقف لوحده ومفيش عمال
كريم: تعالى ياسمر
سمر بقلق : فين العمال
كريم وهو بيقرب ناحيته : نسيت أقولك أنهم أخدو أجازة النهاردة وراح قفل باب المخزن
وضحك .. أصلى أنا اديتهم النهاردة أجازة مخصوص عشان القمر اللى هينور المخزن
وهو بيقرب منها وهى بترجع لو
سمر بخوف: ارجوكى ياأستاذ كريم أفتح الباب وسيبنى أخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقة وهجم عليها
الحلقة الثانية
كريم وهو بيقرب ناحيتها : نسيت أقولك أنهم أخدو أجازة النهاردة وراح قفل باب المخزن وضحك ..
أصلى أنا اديتهم النهاردة أجازة مخصوص عشان القمر اللى هينور المخزن
وهو بيقرب منها وهى بترجع لورا
سمر بخوف: ارجوكى ياأستاذ كريم أفتح الباب وسيبنى أخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وابتسم ليها بخبث
سمر: أفتح الباب وليه تقفله من الاساس
وهو لسه بيقرب منها وبيبص ليها وبيتسم بشر
كريم : هههههه انا عارفك ذكية هكون بقفل الباب ليه
سمر : ارجوك يأستاذ كريم افتح الباب وخلينى اخرج
كريم: اسيبك ياحلوة دى انا مصدقت وهجم عليها ولف ايديه جامد حوالين وسطها وبيقربها منه اكتر
سمر بتحاول تبعد عنه وتزقه بعيد عنها لكن هو كان أقوى منها وابتدى يقطع هدومها وهى بتصرخ جامد
كريم بص برغبة للجزء المكشوف من جسمها : اصرخى كمان مفيش حد هيسمعك وراح ضحك بصوت
عالى ومسكها جامد ونيمها على الارض وهى بتقاومه وبتضر,بها بايديها فمسك ايديها جامد وبيوطى
راسه عشان يبوسه ..سمر فضلت تحرك راسها شمال ويمين ف عينيها وقعت على حديدة فشدت أيدها بالعافية
ومسكت الحديدة وضر,بته بيها على دماغه جامد فوقع عليها فراحت زقها بعيد عنها وقامت تبص عليه
لقيت راسه متعورة والدم بيخرج زى النافورة
سمر وقفت مصدومة من منظرها وبصوت بيرتعش والدموع بتنزل من عينيها : انت السبب انت الى
خلتنى امو,تك وبعد لحظات فاقت من صدمتها وحاولت تدارى هدومها اللى اتقطعت واخدت شنطتها
وفتحت الباب وجريت لحد مابعدت عن المكان
وفضلت تعيط جامد وفى الاخر قررت تتصل باحد يجى واول حد جاه على بالها صاحبتها نهى فكلمت نهى
عند نهى تليفونها بيرن لقيت اسم سمر
نهى: الو ازيك يا سمر
سمربعياط :الو الحقينى يانهى
نهى بقلق: فى ايه مالك
سمربعياط: بعدين المهم عايزكى تيجيلى دلوقتى وتيجبى معاكى اى بلوزة او جاكت من هدومك
نهى: حااضر اهدى شوية انا جاية بس قوليلى العنوان
سمر: انا فى ٦ اكتوبر وتعبانه أوى
نهى: طب فين بالظبط
سمراداتها العنوان بالتفصيل
وبعد شوية وصلت نهى لسمر
نهى أول ماشافت سمر وهدومها المتقطعة
نهى بخضه: ايه االلى حصل وعمل فيكى كده
سمرمرة واحدة انفجرت فى العياط: انا #واحد
نهى:وهى مبرقة ليها من الصدمة : ازاى ومين
سمر بعياط: الحيوان ابن صاحب المحل اللى اسمه كريم اللى يشتغل فيه اخدنى المخزن على أساس
نجيب بضاعة وهناك حاول وبدأت تعيط بهسترية
نهى: ممكن تهدى انتى متاكده أنه مات
سمر: مش عارفة انا ضر,بته على رأسه والدم كان مغرق المكان .. أنا متأكده أنه مات
نهى:الله واعلم طيب انتى شوفتى نبضه ممكن ميكونش مات
سمربعياط : لا مقربتش منه خالص بس شوفته قاطع النفس والدم حواليه كتير زمان دمه أتصفى
نهى : أهدى كده طيب تعالى نرجع المخزن ونشوفوه مات ولا لسه
سمر : نروح فين أنتى اتجننتى يانهى لو روحنا دلوقتى ممكن حد يشوفنا واتمسك فيها
نهى : خلاص اهدى مش هنروح المخزن بس قوليلى فى حد شافك انت داخلة المخزن
سمر : لا مفيش
نهى : طيب وانتى خارجة
سمر : بردو لا
نهى : طيب تعالى نمشى من هنا وان شاء الله ميكنش مات
سمر: يارب يانهى لو مات انا ممكن اروح فى داهية
نهى : هتروحى فى داهية أزاى وانتى بتقولى مفيش حد شافك
سمر : ايوه مفيش حد شافنى بس زمايلى فى المحل عارفين أنى هروح المخزن وهقابله فيه
نهى: تعالى نمشى الاول وبعدين نفكر هنعمل ابه
فعلا ركبوا العربية سوا ومشيو وهما فى الطريق
سمر: احنا هنروح فينا
نهى: عندى فى البيت
سمر: ازاى واهلك هيقولو عليا ايه وانا بالمنظر ده
نهى: متخافيش أنا جيبت معايا الهدوم اللى طلبتيها وراحت فتحت شنطتها ومطلعة بلوزة وراحت مديها لسمر
سمر وهى بتلبس البلوزة : أنا مش عارفة من غيرك كنت هعمل أيه ..أنا خايفة يانهى
نهى : متخافيش هو ممكن يكون حى المخفى كريم ومنظر الدم الكتير خلكى تتهيىء انه مات
سمر : يارب يانهى .. بلاش أروح معاكى البيت عشان معملكيش مشاكل مع أهلك
نهى :مفيش حد فى البيت غير انا والداده هما سفروا البلد النهارده الصبح
وبعد شوية وصلوا البيت دخلت سمر أوضة نهى بعد ماوصت نهى الداده تحضر اكل ودخلت الاوضة
لقيت سمر لسه بتعيط
نهى: أهدى ياسمر شويه ادخلى خدى شاور لحد الداده ماتحضر الاكل
سمر: اكل ايه انا ماليش نفس
نهى: لا ماينفعش انت مش شايفة شكللك عامل ازاى احنا ناكل ونستريح والصبح نشوف حل
وبعد محاولات اقتنعت سمر بكلام نهى واكلت واول ما حطت راسها على المخده راحت فى النوم
فغطتها نهى وطفت النور وخرجت وهى بتقول لاحول لاقوة الا بالله
اما فى المخزن ابتدى كريم يحرك نفسه ويفوق وهو حاسس بالم برأسه وفضل يحاول يقف ويقع لحد
ماوقف على رجله وهو بيحط أيده على رأسه اه يابنت—– تعملى فيا كده والله ماهسيبك وهربيكى اه
يادماغى وخرج هو بيتوعد لسمر وركب عربيته ووصل عند عيادة عشان يعالج الجرح اللى فى راسه
وبعد شويه خرج بعد ماالدكتور خيط الجرح وطلب الراحة منه
أما عند نهى وسمر فصحيت نهى على صرخة من سمر فجريت عليها
نهى: أهدى ياسمر بسم الله الرحمن الرحيم
سمر بعياط: انا خايفة اقوى يانهى تفتكرى يكون مات
نهى وهى بتحاول تضمها وتهديها: ان شاء الله لأ ارتاحى انت بس والصبح يحلها ربنا
سمر: احنا الساعة كام
نهى: تقريبا الفجر اذان
سمر: انا هروح اتوضى وصلى وادعى ربنا يشيل الغمه ده
نهى: ماشى وانا كمان هتوضى ونصلى سوا
فعلا اتوضت وصلوا ودعت ربنا يفك الغمه ده وكملوا نوم صحيوا على الساعة ٩ الصبح
دخلت نهى على سمر الاوضة: صباح الخير
سمر : صباح النور
نهى، يارب تكون دلوقتى احسن
سمر: انا عمرى ماهحس براحة الا بعد ماعرف أيه اللى حصل مع الزفت اللى اسمه كريم
نهى، طب تعالى نفطر الاول وبعدين نشوف هنعمل ايه
سمر: والله ماليش نفس
نهى: مش هينفع يلا وانا هحضرلك هدوم من هدومى علشان نروح الكلية
سمر: انت فعلا ونعمة الصحبه
نهى: متقوليش كده احنا اخوات
وبعد مافطرو ونزلو سوا راحو الكلية واول ماوصلوا الكلية
سمر: ممكن محدش يعرف باللى حصل
نهى: من غير ماتقولى
سمر: لو سهى سالتنى هقول أنا بت معاكى علشان اهللك مسافرين وكنا بنذاكر
نهى: انا مش عارفة انت مصحابة البنت ده ازاى
سمر: والله غلبانة
نهى: ماشى يلا
ودخلوا الكلية وقابلوا احمد ودينا
احمد: انتو جايين مع بعض
نهى: اه
دينا: مالك ياسمر شكلك تعبان
نهى: ماهى زى القمر اه
سمر: مفيش انا كويسة
دينا بشك :ماشى
احمد: ايه يا بنات مش يلا نحضر المحاضرات
سمر: ماشى بس استني اتصل بسهى كده اشوفها فين
دينا: هى مش معاكى فى نفس السكن
سمر بلجلجة: اصل انا كنت نايمة امبارح عند نهى
دينا: اشمعنا يعنى
نهى: عادى كنا بنذاكر وبعد كده صممت أن سمر تبات معايا علشان اهلى مش موجودين
دينا: خاينة
وفى نفس الوقت كانت سمر بتحاول الاتصال بسهى لكن كان التليفون مغلق
نهى: ايه الهانم ردت
سمر: لا تليفونها مغلق
فضلت سمر تحاول تتصل بسهى ولكن تليفونها بيدى مغلق
دينا: يلا ياجماعة هنتاخر على المحاضرة
ودخلوا المحاضرة وكملوا اليوم عادى مابين حضور المحاضرات وسكاشن
احمد: اخيرا خلصنا اليوم النهارده اليوم طويل اوى
دينا: فعلا عندك حق اليوم النهارده كان صعب اوى
احمد: طب تعالوا نعقد فى الكافتيريا
دينا: يلا
نهى: لا روحوا انتوا انا وسمر هنمشى
دينا: لا كده تعالوا نعقد شوية مع بعض وبعد كده تمشو
سمر: مش هينفع
احمد: علشان الشغل
سمر: لا ما انا سبت الشغل
دينا: ليه كده
نهى : اصل صاحب الشغل مات وابنه عايز يبيع المحل
احمد: طب هتعملى ايه ياسمر
سمر بعدم تركيز: ربنا يجيب العواقب سليمة
دينا: عواقب ايه
سمر: قصدى الا فيه الخير يقدمه ربنا
دينا: مالك ياسمر شكلك النهارده بيقول فى حاجة
نهى: مالها ماهى زى الفل يلا احنا ياسمر
دينا: على فين انت وهى
نهى : هنروح اصل سمر هتقعد عندى يومين لحد بابا وماما مايرجعو
ومشيوا قبل مادينا تحاول تسال تانى
أما عند دينا واحمد
دينا: مش عارفة ليه حاسة أن فى حاجة غريبة مابين نهى وسمر
احمد: غريبة ازاى
دينا: شكلهم كده مخبين حاجة
احمد: ولا مخبين ولاحاجة ممكن تكون سمر بس مضايقة علشان موضوع الشغل انتى عارفة أن فلوس
الشغل بيساعدها على المصاريف
دينا: ممكن بردو بس لو كده احنا لازم نحلها
احمد: ازاى يافالحة ماانت عارفة سمر وعزة نفسها مستحيل تقبل مساعدة من حد
دينا : سيبلى الموضوع ده وانا هشوف حل ليه
وخرجوا هم الاتنين ايضا من الجامعة
أما عند سمر ونهى فبعد مامشيوا من الكلية قرروا انهم يرحوا ناحية المحل يشوفو الاخبار وفعلا وصلوا
وطلبت سمر من نهى انها تروح المحل كانها بتتفرج على الهدوم وفعلا راحت نهى وشافت شاب قاعد
على كرسى وقصاده مكتب صغير وعمال يزعق لبنت شغاله فى المحل ونهى عاملة نفسها بتتفرج على
الهدوم ومركزة مع الشاب اللى راسه ملفوفة بالشاش
كريم بزعيق : شوفى شغلك كويس والازاز ده عايزه بيلمع شكله مش نضيف
البنت : بس انا لسه ملمعه الازاز
كريم : أنتى بتردى عليا وكمان مش بتشوفى شغلك خصم يومين من مرتبك
البنت : حرام يااستاذ كريم أنا هروح المعه تانى بس بلاش خصم
كريم : غوورى دلوقتى من وشى
واول ما نهى سمعت اسم ريم خرجت بسرعة من المحل وراحت عندسمر
سمر بلهفة: طمنينى ايه الاخبار
نهى: الحمد لله مفيش حاجة وكريم مامتش
سمر: انتى متاكده
نهى : ايوه
سمر : وتأكدتى ازاى يانهى قوليلى وطمنينى
نهى: فى شاب جوه وشكله وطريقة كلامه بتقول أنه صاحب المحل و لفف راسه بشاش وكمان سمعت بتناديه وتقوله ياكريم فاكيد هو
سمر: الحمد لله وفجأة تليفونها رن يارب عايزة ايه ده
نهى: مين ده
سمر: دى واحدة شغالة معايا فى المحل
نهى : طب رد شوفيها عايزة ايه
سمر: الو
البنت:——-
سمر: لا انا خلاص سبت الشغل
البنت: ——–
سمر: مش عايزة حاجة
البنت: ——
سمر قفلت التليفون مرة واحدة
نهى : كانت عايزة ايه زميلتك وقفلتى السكة مرة واحدة ليه
سمربخوف: بتسال عليا علشان مجتش وسمعت صوت الكلب اللى اسمه كريم بيزعق ليها وبيقولها انتى
بتكلمى سمر ياكدابة انا لسه سمعك بتقولى أسمها وبيقولها هاتى التليفون
نهى : باين عليها مردتش تديها نمرتك عشان كده بيزعق ليها
سمر : مانا قبل كده كنت محذرة البنات ان واحدة فيهم تدى نمرتى لكريم الحمد لله أنه عايش
نهى: الحمد لله طمنتينى كده
سمر: الحمد لله بس فى مشكلة انا لازم ادور على شغل تانى
نهى: ليه كلها كام شهر ونتخرج
سمر: انت عارفة المصاريف مش هينفع
نهى: طب ماانا ممكن
سمر قاطعت كلامها : انت عارفة أنا مش هقبل
نهى: احنا صحاب
سمر: بس الا فى موضوع الفلوس ده
نهى: طب خدى المبلغ ده خليه معاكى لحد ماتلاقى شغل
وبعد اصرار نهى اخدت سهى المبلغ لانها محتاجه الفلوس
وبعد كده وصلتها نهى الى السكن فى المدينة الجامعة بعد رفض سمر الذهاب الى بيت نهى خوفا من
المشرفين فى المدينة وكمان علشان خاطر سهى وفعلا وصلتها ومشيت نهى ودخلت سمر الاوضة لقيت
سهى نايمة
سمر: انت نايمة هنا وانا بتصل بيكى
سهى بنوم: بتتصلى بيا ليه
سمر: علشان المحاضرات ياهانم
سهى: معلش مقدرتش اصحى إنما قوللى انتى كنت فين بالليل
سمر: عادى خلصت شغل ورحت عند نهى ذاكرنا وبعد كده الوقت اتاخر فنمت عندها لكن انت عرفتى متين
سهى: لم رجعت لقيت سريرك زى ماهو وسالت عليك عرفت
سمر: ماشى
سهى: بس انت ايه الا جابك بدرى كده
سمر: مفيش عادى يعنى
سهى: عادى ازاى مش المفروض تكون فى الشغل
سمر: لا ماانا سبت الشغل
سهى: ليه كده
سمر: عادى
سهى بشر لنفسها دى فرصتى هى سابت الشغل محتاجة فلوس افاتحها انا طب هتعمل ايه فى المصاريف
سمر: مش عارفة هحاول ادور على الشغل وربنا يسهل
سهى: طب ماتيجى تشتغلى معايا
سمر: فين
سهى: فى الكافيه اللى بشتغل فيه
سمر: لا طبعا مش هينفع
سهى: ليه يعنى
سمر: انت عارفة أنك ساعات بتسهرى ومش بتيجى تباتى فى السكن وبتروحى عند حد من قرايبك طب
اعمل ايه انا معنديش حد هنا
سهى: طب ماتيجى تباتى معايا وفلوسه حلوة والبقشيش كمان يعنى هتعرفى تبعتى لاهلك فلوس كويسة
سمر: لا مينفعش ابات عند حد
سهى: طب عندى حل تانى نأجر شقة انا وانتى
سمر: لا طبعا ازاى بنات زينا يعقدوا لوحدهم فى شقة لا طبعا مينفعش وبعدين انا هدور على الشغل وان شاء الله الالقى
سهى: براحتك فكرى على مهلك
أما عند نهى فبعد ماوصلت سمر فكرت ازاى تساعدها فقررت الاتصال بدينا
نهى: الو ايوه يادينا انت فين
دينا: انا فى البيت خير
نهى: ينفع اعدى عليكى
دينا: طبعا
وبعد شوية وصلت نهى عند دينا
دينا: خير
نهى: خير انت عارفة طبعا ظروف سمر
دينا: ايوه ايه الجديد
نهى: ركزى معايا شوية انتى عرفتى انها سابت الشغل ورفضة اى مساعدة
دينا: تصدقى نفس الموضوع الا كلمت فيه احمد بعد مامشيتوا
نهى: تمام عايزين نساعدها
دينا: ازاى
نهى: بص ياستى انت عارفة أن سمر شاطرة وكمان بتعرف تلخص المحاضرات
دينا: حلو بس لازمته أيه الكلام ده
نهى: استنى عليا ايه رايك لو اقنعنها انها تلخص المحاضرات وتبعها المكتبات الا حوالين الكلية واحنا
نكلم أصحاب المكتبات دى ونزودها فى الفلوس من غير ما تحس
دينا: والله فكرة بس تفتكرى سمر هتقتنع
نهى: ان شاء الله كلمى انت احمد وشوفى رايه
دينا: تمام بس انا متاكده احمد هيوافق
ومشيت نهى من عند دينا بعد ماعرفت ازاى تساعد صاحبتها
وعدى يومين لحد مااتففوا أصحاب سمر مع أصحاب المكتبات واقنعوا بسمر بالموضوع واقتنعت وابتدت تنفذها
وهى قاعدة بتلخص المحاضرات فجأة تليفونها بيرن ردت على تليفونها تتفاجأ باختها عاليا بتصرخ فى التليفون الحقينا باسمر
