رواية رحيل بقلم حنان اسماعيل

جذبها جاد لسيارته بعدما اجلسها بجواره قبل ان يركب بجانبها وهو يقود سيارته عائدا للقصر فى عصبية

اخرجت هاتفها وطلبت رقم جدها .مد يده وامسك هاتفها وقذف به للخلف وسط دهشتها وخوفها منه .اكمل طريقه وهو يض*رب بيده على مقود السيارة

صرخت فيه :انا عاوزة اروح بيت جدى

تجاهلها وهو يقود فى غضب

وصلا للقصر .انزلها وهو يجذبها من ذراعه كى يدخلها للداخل ورجاله امام البيت .سحبت ذراعها فى غضب قائله

رحيل :سببنى انا عاوزة اروح بيت جدى

جاد بغضب وهو يهمس كى لايسمع رجاله صوته :انا حذرتك قبل كده يارحيل بلاش تستنفذى صبرى معاكى

رحيل بعدما حررت يدها منه بعناد :وانا قلت لك ورينى هتعمل ايه ؟

جاد بهدوء وصرامة :بلاش يارحيل .بلاش تخلينى انقص من كرامتك وشكلك اودام الناس .انتى فى النهاية مراتى وشايله اسمى فبلاش تستفزينى احسن لك

زمت شفتيها فى ضيق وهى تسبقه للداخل بغضب قبل ان يلحق بها

مرت بفاطمة وامها وهى فى طريقها للاعلى بسرعه

قبل ان يلحق بها جاد فى غضب عارم

تابعتهم فاطمة والتى لكزتها امها قائله بشماته

ام اسماعيل :شوفتى ولسه هتولع .اكييد هيض*ربها

فاطنة :تصدقى بالله ياامة انا بتمنى لو انا اللى اكون مكانها دلوقتى ويتعصب كده عليا

اغلقت رحيل الباب ورائها الا ان جاد امسكه قبل ان يغلق .دخل ورائها واغلقه بقوة قائلا لها بغضب عارم

جاد كنتى رايحه فين يارحيل ؟

رحيل بعند :مالكش دعوة

اقترب منها وضم قبضه يده كى يسيطر على غصبه ازاح بيده اباجورة امامه بقوة لتتحطم فأغمضت عيناها فى خوف.

اقترب منها قائلا بغضب

جاد: تمام مادام براحتى يبقى تنسى انك تروحى بيت جدك تانى او تخرجى من البيت وابقى ورينى براحتك دى ازاى

قالها وهو ينصرف خارجا

اوقفته قائله بهدوء

رحيل : كنت رايحة اشترى لبس

وقف مكانه وعاد اليها قائلا بفضول

جاد : نعم !!!

رحيل :والله كنت رايحة اشترى لبس

سألها بفضول :وليه مقولتليش ؟

رحيل بعند :كده..وبعدين انا استأذنت جد….

قاطعها بغضب :برضه جدك !!طب اقولها ايه دى ؟جدك ده كان زمان .دلوقتى انتى مراتى وشايله اسمى .اكتبها لك على ايدك ولا اعمل ايه

قالها وهو يمسك بيدها ويشير بداخلها .احست بنار تتأجج بداخلها بمجرد ان لمست يداه يداها الا انها قاومت بكبر وهى تسحب يدها من يده قائله

رحيل : طيب للعلم بقى ،انا مش معايا رقمك ولا عمره كان معايا