عذرا صديقتي فلست الخائنة بقلم شيماء نعمان

……………………………….
عمر:معقول فى حد كده
ناجى:للاسف يا عمر ده اللى حصل من اكتر من عشر سنين ……وبعدها نادية خدتنا وهربت بينا على اسكندرية بعنا بيت ابويا هناك وجينا على مصر وحاولنا ننسى كل ده
.واللى عرفته امبارح ان منصور ابنه بيدور عليهم وخصوصا ندى
انتفض عمر:ندى وماله ومالها يبقى هو يقرب منها وشوف انا هعمل ايه
ناجى:من غير عصبية ياعمر الموضوع لازم يتحل بالعقل
عمر:وايه الحل دلوقتى
ناجى:الحل انك تكتب كتابك عليها وتبقى مراتك اودام ربنا واودام الناس ساعتها محدش هيقدر يقربلها خصوصا انه ………
عمر:انه ايه
ناجى:الكلام اللى وصلنى بيقول انه عايز ياخدها ويجوزها حد من عندهم
صرخ به عمر:ده على جثتى لو حد قرب منها
ناجى:احنا كده اتفقنا ……ايه رايك يوم الجمعة نكتب الكتاب
عمر:موافق طبعا بس ندى هتعرف
ناجى:لا طبعا مش دلوقتى لو عرفت هتتعب وتخاف انا عارف قلبها ضعيف مش هتتحمل بس انت هتقدر تقنعها
عمر:سيبها عليا ياناجى وان شاء الله خير
ظل عمر ليله يفكر فيما قاله ناجى وكيف يفاتح ندى فى امر كتب الكتاب اخذ القرار ان يفاتحها ويقنعها وفورا
اليوم التالى دخل عليها مكتبها وجدها منهمكة فى عملها ولم تشعر به اقترب منها وامسك قلمها انتفضت ندى بسرعة
ندى:حرام عليك يا عمر انت هتموتنى ناقصة عمر
عمر:ههههه مكنتش اعرف ان قلبك ضعيف اوى كده
ندى:ياسلام ماشى ماشى ………ها خيرا ماالذى اتى بك الى هنا ايها الفارس تكلم معى بطلاقة
ضحك عمر بشدة:لو محمد هنيدى شافك وانتى بتتكلمى هيعتزل التمثيل
ضحكت واشارت الى نفسها بغرور:مين ده دول يتمنوا اشتغل معاهم بس هى النفس
عمر:طيب ممكن نتكلم جد بقى
ندى:وهو انا بهزر
عمر:حبيبتى هو فرحنا مش كمان شهرين
ندى:اينعم
عمر:طيب ليه ياحبيبتى منكتبش كتب كتابنا دلوقتى
ندى:ياعمر لسه بدرى مستعجل ليه
عمر:يالله مستعجل يا حبيبتى …انا بحبك وعايزك جنبى مش كل مااجى اجى جنبك ولا امسك ايدك تقوليلى ……..ايدك بس مينفعش ………..يبقى نكتب الكتاب ونبقى مش بنعمل حاجة غلط ولا ايه
ندى:ومين هيسمح بالغلط
عمر:ندى انا مش بهزر كتب كتابنا الجمعة الجاية ومفيش كلام تانى خلاص
ندى:عمرطيب وماما وناجى
عمر:ملكيش دعوة انتى انا هكلمهم وانا متاكد انهم هيوافقوه
ندى:خلاص اللى تشوفه
اقترب منها :ماكان من الاول تجى انتى بالحنية
احمر وجنتيها :خلاص بقى
عمر:لحد دلوقتى خلاص بس بعد يوم الجمعة مش هيبقى خلاص
ارتبكت بشدة:عمر روح شوف شغلك ايه الناس اللى سايبة شغلها وماشية تتفسح فى المكاتب دى
عمر:هههه ماشى ماشى هروح ادور على مكتب اتفسح فيه غير مكتبك
قامت سريعا :تبقى انت تروح فى حتة تانية وشوف انا هعمل ايه
عمر:ماشى يا ستى على العموم انا مقدرش قلبى الصغير لا يتحمل ……عن اذنك ياقمرى
اخبر عمر ناجى بموافقة ندى على كتب الكتاب وبالفعل حضر الجميع يوم الجمعة وتم عقد القران فى احد المساجد القريبة من منزل ندى فرحة تعم على الجميع وهنأ الجميع العروسين اقترب مدحت من ندى وقبل راسها
مبروك يا بنتى
ندى:الله يبارك فى حضرتك
عمر:طيب وانا مفيش مبروك يا بنتى
ضحك الجميع وهمس له سامر:عيب عليك اومال هتتجوز ازاى
نكزه عمر صدره:اتلم انت ده ارجل منك ياابو شعر ديل جاموسة انت
سامر:بقى كده ماشى ماشى
انقضى الوقت وذهبوا جميعا الى بيت ندى وكانت نادية اعدت وليمة لهذا اليوم واصرت على بثينة ومدحت على تناول العشاء
اجتمعت الاسرتين فى ود ومحبة ونظرات عمر لندى لا تنقطع انتهى العشاء واستئذن مدحت للرحيل
ناجى:مينفعش والله ده انتوا قعدتكم حلوة والله
مدحت:معلش بقى الجيات كتير يا ناجى ……..ها يا عمر مش مروح
عمر:لامعلش يابابا انا قاعد مع ندى شوية
مدحت:ماشى يا سيدى من لقى احبابه
رحل الجميع وظل عمر مع ندى وتركهم ناجى وحدهم
عمر:مبروك يا ندى حياتى
ندى:الله يبارك فيك ياعمر
عمر:عمر حاف مفيش حبيبى اى حاجة ده انتى دلوقتى بقيتى مراتى على سنة الله ورسوله ولا ايه
ندى:اه عارفة
عمر:عارفة ايه
ندى:عمر خلاص بقى
امسك بكفها وقبلها بشوق جعلها تنتفض وتقوم سريعا امسك بيدها وجذبها اليه :هتروحى منى فين بقيتى مراتى حلالى ومحدش يقدر يحوشك منى
ندى:طيب خلاص سيبنى بقى
اقترب اكثر:واسيبك ليه يا عمرى اهون عليكى يا ندى
ندى:عمر كده مش هينفع حد يدخل علينا يقول ايه
عمر:محدش له حاجة عندى واحد ومراته محدش يدخل بينا
ندى:طيب خلاص يا سيدى سيبنى بقى
عمر:مش قبل مااخد حاجة
ندى :حاجة ايه
لمس وجهها بكفيه وقبل خدها واقترب من شفتيها يقبلها ابتعدت سريعا :عمر كفاية كده
ضحك عمر بشدة :ماشى ياستى بكره مش هتقدرى تبعدى عنى ابدااا
……………استعد منصور للذهاب الى القاهرةومعه بعض الرجال وذهبوا الى عنوان ندى وتاكدوا منه وظل ينتظر فى الشارع بعدما تاكد انها لم تعود من عملها الى الان……….ظل فى سيارته حتى وجدها تاتى بمفردها تاكد انها هى نزل من سيارته التى اوقفها بجوارها
منصور:لو سمحتى ياانسة
ندى:ايوه فى حاجة
منصور :متعرفيش فين مراد المنشاوى
ندى:ايه بابا انت مين وعايزه ليه
منصور:انتى ندى
ندى بخوف:ايوه
منصور:انا منصورابن عمك وعايزك فى كلمتين
ندى:اهلا يا منصور تعالى تعالى اتفضل البيت اهوو
منصور:لا معلش هتيجى معايا انتى
انتفض جسدها:اجى معاك فين
منصور:على بلادنا على بيت اعمامك ولا جعدة مصر على هواكى
ندى:انت بتقول ايه ……عايز تيجى اتفضل البيت اهوو لكن انا مش بروح فى حتة
لم تكمل حديثها وفوجئت ببعض الرجال يمسكون بها ليضعوها داخل السيارة صرخت تستنجد باحد لم يسمعها الا وائل راهم وهم يضعونها داخل السيارة جرى عليها ولكن احد الرجال ضربه على راسه مما جعله يسقط على الارض حاول ان يذهب خلفهم لم يستطيع جرى على ناجى بسرعة
وائل :ناجى الحق ندى
ناجى :وائل فى ايه مين عمل فيك كده وندى مالها
وائل بصوت متقطع :ناس خدوها فى عربية وطلعوا يجروا
امسك به ناجى من قميصه:ناس مين انطق
وائل :مش عارف بس شكلهم صعايدة من لبسهم
انتفض ناجى خوفا عليها وعلم ان منصور نفذ كلامه ووعيده ان يعيدها الى الصعيد اجرى اتصالا بعمر وعلمت نادية التى ظلت تصرخ وتبكى على ابنتها الوحيدة
دخل عمر بسرعة وجدها تبكى وناجى يدفن راسه بين كفيه ومازن وماجد يبكون ووائل يجلس معهم
هجم على ناجى بشدة وهو يصرخ به:ندى فين ياناجى فين ندى
ناجى:مش عارف مش عارف وائل شافهم وهما بيخطفوها وبيدخلوها العربية
افلت ناجى وامسك بوائل يصرخ به:سيبتها ليه حرام عليك سيبتها ليه تعرف ممكن يكونوا عملوا فيها ايه ليه ليه
وائل:والله حاولت بس ضربونى على دماغى ومقدرتش انقذها منهم
القى عمر بجسده على الاريكة:يعنى ايه ضاعت ……ندى ضاعت مستحيل
قام سريعا الى نادية:ماما هاتيلى عنوان اعمامها
نادية بلهفة:هتسافر يا عمر
عمر:اومال اسيبها لحد ياذيها بسرعة هاتى العنوان
قامت نادية سريعا لتاتى به
ناجى:استنى انا هجى معاك بس هات قسيمة الجواز معاك
عمر:عامل حسابى
اتت نادية بالعنوان اخذها عمر ورحل مع ناجى الى قنا ……….
افاقت ندى وجدت نفسها مكبلة اليدين والقدمين وعلى على فمها نظرت وجدت منصور امامها احست بالذعر والخوف واخذت تبكى وتنتحب صرخ بها منصور:اخرسى خالص ماشية على حل شعرك يا بنت عمى ……ماشى انى هربيكى من اول وجديد
نزع رباط الفم فصرخت به:اخرس ياحيوان انااشرف منك
ظل يصفعها على وجهها بشدة وقسوة ثم امسك بعصا وهم ان يضربها امسك بيده احد الرجال ويدعى محمود
كفاية يا ولد عمتى كفاية البت برديك متستحملش مش شايف كيف البسكوتة كيف
منصور:مالك يا محمود بسكوتة ايه وبتاع ايه
محمود:ايه رايك انى هخلصك منها
اتسعت عينها بذعر وبكت بشدةحتى اكمل:انا هجوزها واستر عليها ايه رايك وانى ابن خالك برضه يعنى زيتنا فى دقيقنا ولا ايه
نظر اليها منصور :وانى موافق بكره كتب الكتاب
اقترب منها ونزع رباط فمها مرة اخرى:ولا ليكى راى تانى يا بنت عمى
ندى بصراخ :مش هييحصل عارف ليه لانى متجوزة يعنى مينفعش
ضحك منصور بشدة :الواد اللى بتروحى معاه شجته اللى ماشية معاه مش كده
ندى:ده جوزى على سنة الله ورسوله انا مش واحدة من الشارع ياابن عمى
منصور:كتب كتابك بكره على محمود ابن خالى راجل زين الرجال مش الراجل اللى ماشية معاه
ندى:اخرس خالص ….ده جوزى وضفره بعشرة منك ومن الحيوان اللى جنبك
ظل يضربها بقسوة ولم يمنعه محمود بعدما اهانته حتى تورم وجهها من الضرب وتركها تبكى وتدعو الله ان يفرج همها وحزنها حتى نامت على الارض من شدة تعبها
خرج منصور ومحمود من غرفتها قابلته فاطمة شقيقته:فى ايه يامنصور مين اللى بيصرخ جوه
منصور:ملكيش صالح روحى هاتى الوكل وجدميه للضيفة اللى جوه
فاطمة:مين دى
منصور:جلت ملكيش صالح وكليها وخلاص
صعد الى غرفة والده واخبره بما حدث صرخ به :انت اتجنيت اياك كيف تعمل اكده من ورايا عارف ممكن يحوصل ايه لو حد عرف ولا بلغ عنيك
منصور:مين يابوى احنا جبناها من الشارع ومحدش هيتكلم خصوصا بعد الكلام والفضايح اللى عرفته عنيها
همام:جلبى مش مطمن ولا عمك عرف هيعمل ايه
منصور:ولا يجدر يعمل حاجة بكره كتب كتابها على محمود ولد خالى عشان محدش يجدر يعمل حاجة
صباح اليوم التالى دخل منصور اليها وجدها نائمة وكزها بقدمه افاقت خائفة مذعورة عندما راته
منصور:متخافيش النهاردة كتب كتابك على محمود
ظلت تحرك راسها بغضب شديد بالرفض فضحك منها ساخرا:غصب عنك يابنت عمى تهرب امك بيكم من سنين فاكرة انى مش هنعرف نوصلكم …..اها ادينى عرفت اوصلك وابقى ورينى هتخرجى من هنا ازاى
تركها وغادر ودخلت اليه فاطمة بالطعام
اقتربت منها فانتفضت ندى فربتت عليها فاطمة:متخافيش انى مش هاذيكى
نزعت رباط فمها لتاكل بكت ندى بشدة:ابوس ايدك خرجينى من هنا
فاطمة:مجدرش يموتونى
ندى:حرام عليكم انتوا عايزين ايه
فاطمة :انى اصلا معرفش انتى مين
ندى:انا ندى مراد المنشاوى
فاطمة:ايه انتى بنت عمى
ندى:ايوه خرجينى بقى ده عايز يجوزنى
فاطمة :يجتلونى لو فكيتك …….بس محمود راجل زين
ندى:على نفسه مش عليا …..انا متجوزة اتجوز تانى ازاى
فاطمة:كيف ده معجول
ندى:اه والله طيب اعمامى فين قوليلهم بالله عليكى
فاطمة:حاضرانى هتصرف بس كلى الاول
ندى:مش عايزة انا عايز اخرج من هنا
خرجت فاطمة وتركتها وصعدت غرفتها تفكر وتفككر ماذا تقعل وهداها عقلها ان تذهب لبيت عمها عبد القادر وتخبره
وصل عمر وناجى الى البلدة وسالوا على بيت عبد القادر المنشاوى حتى وصلوا اليه
قابلهم عبد الرحمن متسائلا عن شخصيتهم
ناجى:احنا عايزين الحاج عبد القادر
عبد الرحمن :مين انتوا
عمر:انا عايز ندى ندى مراد المنشاوى
عبدالرحمن:ايه ندى ووينها ندى
عمر:بقولك ايه انا عايز مراتى بدل والله ماابلغ عنكم وواديكم كلكم فى ستين داهية
امسك به ناجى ليهدا
عبدالرحمن :احنا مش ناس خطافين ولا جتلاتين جتلة يااستاذ عشان تبلغ عنينا
عمر:اومال اللى عملتوه ده اسمه ايه اما تتخطف من اودام بيتها يبقى ايه
عبدالرحمن:ومين جالك انه احنا
عمر:اللى شافها بتتخطف قال انهم صعايدة يبقى مين بقى
اتاه صوت من اعلى :يبجى منصور ولد اخوى
نظر عمروناجى الى مصدرالصوت وجده رجل كبير فى العمر ينزل السلم بصعوبة لحقه ابنه ليسنده
عبد القادر:منصور ولد اخوى اكيد هو اللى عملها
ناجى:احنا اسفين ياحاج اعذرنا احنا من امبارح هنموت ونوصلها
عبد القادر :لاياولدى دى بنتا برديك ولازم نجيبها ونطمن عليها
قاطعهم صوت فاطمة:عمى ..عمى الحجنى
وجدت عمر وناجى ارتعبت وسكتت
عبد الرحمن :اتكلمى ياافاطمة دول مش اغراب
فاطمة:الحج منصور اخوى عايز يجوز ندى بنت عمى لمحمود ولد خالى
صرخ بها عمر:انتى بتقولى ايه فين ندى
عبد القادر:متخافش يا ولدى تعالوا معايا
ذهبوا جميعا الى منزل همام وجدوا الماذون وبعض الرجال ومنصور ومحمود يجلسون على جانبى الماذون ويستعدون لكتب الكتاب
صرخ بهم عمر:استنى عندك
التفت الكل اليه متساءلين
منصور:انت مين ؟
لكن قطع حديثه عندما راى عبد القادر وعبد الرحمن
ارتبك منصور بشدة:عمى اهلا وسهلا اتفضل
عبد القادر:فينها بنت عمك يامنصور
منصور:فى الحفظ والصون ياعمى
امسكه عمر من جلبابه:يعنى انت اللى خطفتها يا حيوان
الفت من يده بصعوبة :انت مين انت
امسك عمر بقسيمة الزواج واعطاها للماذون :اظن يا مولانا مفيش واحدة تتجوز اتنين
الشيخ:لا طبعا ده باطل
عمر:طيب انا جوز ندى اللى انتم عايزين تجوزها غصب عنها
محمود:هى موافجة عليا
عمر:انت اهبل ولاشكلك هو اللى كده
اتاهم همام من اعلى:فى ايه …….عبد القادر……اهلا اهلا يااخوى
عبدالقادر:لااهلا ولا سهلا فينها بنت اخوك مراد ياهمام
ارتبك ونظر الى منصور بوعيد:موجودة يا اخوى بس والله انا معرفش انه هيجبها لحد هنا
عبد القادر:لوتعرف وكل حاجة بامرك تبقى مصيبة ……ولو متعرفش تبقى المصيبة اكبر ..يعنى انت راجل ملكش لازمة ولا عازة فى بيتك يا همام اما ولدك يخطف بنت عمه ويجيبها هنها وعايز يجوزواد صايع كيف الواد وهى متجوزة يبجى انت معرفتش تربى يااخوى
منصور:ياعمى دى تلاقيها جسيمة مزورة ولا حاجة ……..اللى عرفناها انها ماشية على كيفها فى مصر
هجم عليه عمر ومنعه بعض الرجال وهو يصرخ به :ندى دى ضفرها برقبتك ده انا اقطع لسانك لو تجيب سيرتها
صرخ بهم عبد القادر:كفاية جده
عمر:انا عايز مراتى ودلوقتى
عبد القادر:هات بنت عمك يا ولد
دخل منصور متذمرا لحجرة ندى وجدها تبكى وهى مازالت مكتفة الايدى والارجل امسك بها لتقوم :تعالى معايا من غير ولا كلمة
احل لها الاربطة اخرج بها وهى تخفى شعرها بقايا حجابها الممزق
خرجت اليهم ورات عمر الذى ماان راها حتى جرى عليها واحتنضنها امام الجميع وامسك براسها :حبيبتى انتى كويسة
لم يلتفت من البداية الى حجابها الممزق ولا الى تورم وجهها امسك بوجهها ينظر اليه بغضب :مين عمل فيكى كده
ندى:عمر عشان خاطرى خدنى من هنا
اكتسى صوته بالغضب وهو يقول:مين عمل فيكى كده ردى عليا
نظرت بعيون خائفة لمنصور ففهم عمر انه هو اشار الى ناجى:ناجى امسك ندى
ندى:عمر لامتبعدش عنى
عمر:متخافيش انا جنبك
اقترب من منصور الذى حاول ان يكون صامدا ولكن عمر امسك برقبته وهو يصرخ فيه:عملت فيها كده ليه يا حيوان ……عملت كده ليه
حاول الرجال منعه ولكن عبد القادر صرخ بهم :عمر يا ولدى ………خد حجك مرتك واياك حد يجرب منه والله لاجتله مطرحه
ظل عمر يضربه بكل غضب الدنيا وانسال الدم من وجهه
وقف عمر يلهث بشدة:عشان بعد كده تفكر بس قبل ما تقولها ازيك
اسرع الى ندى يضمها بشدة وهى متشبثة به خائفة مذعورة
دعاهم عبد القادر الى المبيت فى بيته رفضوا ولكنه اصر على ذلك امر بتجهيز غرفتين باعتبار انهم متزوجين
ندى:لايا عمى مش هينفع
نظر اليها بشك :لاليه مش بيجول انك مرته
عمر:ايوه يا حاج مراتى بس لسه كاتبن الكتاب لسه محصلش دخلة ونظر اليها وراى احمرار وجنتيها
عبد القادر:اه جول كده بجى
خلاص نحضر ثلاث اوض عشان تستريحوا وانتى يا بنتى بدى اجعد معاكى واتكلم يا ما معاكى وتحكيلى عن احوالكم بس مش دلجيت بكره تكونى استريحتى
ندى:حاضر ياعمى وربنا يخليك ليا
عبدالقادر:على ايه يا بنتى مش كفاية اللى جرالك من منصور منه لله ……نتعشى دلوجت وبكره نتحدت …….وانا بعت جبتلك خلجات كيف ما بتلبسوا فى مصر عنديكى فى الاوضة
ندى:ربنا ما يحرمنى منك ابدا
تناولوا العشاء سويا ولكن ندى كانت متعبة بشدة وارادت ان تنم وبسرعة صعدوا جميعا الى غرفهم دخلت ندى غرفتها وبدلت ملابسها ونامت سريعا كما الحال عند ناجى اما عمر ظل مستتيقظا وهو يشعر بالغضب مماحدث لندى هم ان يدخل غرفته لكنه سمع صراخها اسرع الى غرفتها وجدها تصرخ وتبكى ضمها اليه بشدة :ندى مالك يا حبيبتى فى ايه
ندى:عمر الحقنى هيموتنى
عمر:لايا حبيبتى انا معاكى اهوو محدش هيقرب منك طول ماانا موجود
ندى:عمر خليك جنبى انا خايفة
عمر:متخافيش انا مش هسيبك ابدا نامى وانا جنبك اهوو
ظل بجوارها حتى نامت وغلبه النوم ونام بجوارها حتى الصباح
استيقظ ناجى وذهب الى غرفة عمر فلم يجده ……ذهب الى غرفة ندى وجده نائم وهو يضمها ظل ينظر اليهم قليلا اقترب منهم ونكز عمر بيده الذى قام مذعورا حتى راه اخد يدعك عنيه كى يفيق :ايه يااخى خضتنى
ناجى:انت ايه اللى جابك هنا
امسكه من يده وخرج به من الغرفة حتى لا تستقيظ
عمر:ايه ياعم فى ايه
ناجى:انا اللى فى ايه ايه يا عم اللى دخلك هنا ونايم جنبها كمان
عمر:ده على اساس انك مسمعتش صراخها بالليل
ناجى|:لاابدا انا نمت على طول مدرتش عن نفسى …….ايه اللى حصل
عمر:كان كابوس قعدت قولى هيموتنى هيقتنلى ……قلت اكيد تعبانة من اللى حصل
ناجى:ده اكيد ……..بس برضه ايه اللى خلالك تنام جنبها
عمر:ايه ياعم فى ايه متنساش انها مراتى
ناجى:هههه على الورق بس يا استاذ
عمر:وغلاوتك عندى مجرد مانرجع مصر باذن الله ليكون جواز رسمى وشرعى ايه رايك بقى
ناجى:الله يسهلوا ياعم
فتحت ندى الغرفة فجاة وهى تنادى :عمر
عمر:انا اهوو يا حبيبتى
ناجى:ما نتلم بقى ولا ايه
جذبه عمر بعيدا:عن اذنك كده هقول لمراتى كلمتين
امسكه ناجى:لا يا حبيبى ده بعدين فى بيتكم الكلام ده مش هنا …..البيت ده طاهر وهيفضل طول عمره
عمر:مابلاش اكمل معانا بنوتة عيب كده
ناجى:اه صحيح
ندى بضعف شديد:انتوا بتهزورا انا تعبانة اوى
عمر :مالك يا حبيبتى
لم يكمل كلمته حتى سقطت مغشيا عليها …..حملها عمرسريعا الى غرفتها:بسرعة ياناجى دكتور
جرى ناجى يبحث عن طبيب وظل هو بجوارها حتى حضر الطبيب للكشف عليها امسك الطبيب بملابسها ليكشف عليها وجد يد عمر تمسك بيده
الطبيب:فى ايه
عمر:من فوق الهدوم
الطبيب:كيف يعنى
عمر:زى ما قلت من فوق الهدوم هتعرف ولا اجيب دكتورة
نفذالطبيب امر عمر واخبره انها تعرضت لضغط عصبى شديد ولابد لها من الراحة
بعدما اطمئن عليها ذهب الى عبد القادر وعبدالرحمن فى امر مهم
عبدالرحمن:ياعمر انت ليك اعداء فى مصر
عمر:اعداء لا طبعا انا مليش عدواة مع حد
عبدالقادر:ايوه يا ولدى بس احنا عرفنا ان فى راجل من مصر هو اللى وصل منصور لطريج ندى
عمر:راجل مين
عبدالقادر:معرفش بس منصور جالى ان الراجل ده جاله ان بينكم مشاكل كتير اوى
شرد عمر قليلا ثم قال :اكيد عزت منير
عبدالقادر:مين ده يا ولدى
عمر:ده راجل كانت ندى اشتغلت عنده مدة فى شركته وكنا فى مرة مسافرين شرم الشيخ فى شغل وهناك ………….عرف انها لوحدها فى اوضتها اتهجم عليها وانا لحقتها منه وضربته ودخل المستشفى
عبدالرحمن :عشان اجده وصل لمنصور وعرفه بطريجها عشان ينتقم
عمر:ده اكيد بس والله ما هيفلت من ايدى ابدا وياانا يا هو