رواية هاتولي عريس بقلم نورهان محمد
حسين : شوفى عاوزاه امتى وابعتهولك
جميله : تبعتو مع مين
حسين : هديه لاى حد بكره فى المستشفى يدهولك اظن كده عدانى العيب
جميله : وليه تديه لحد ما تدهولى انا
حسين : وهى يعنى فرقت
جميله وارتبكت ومكنتش عارفه تقوله ايه
حسين : انتى نمتى ولا ايه
جميله : لا ما نمتش اصلى بصراحه خايفه عليه لاحسن يقع من حد او يضيع يرضيك اللى بقيلى من مامى يضيع كده
حسين : لا يا ستى ما يرضنيش شوفى ايه اللى انتى عاوزاه وانا اعمله
جميله :” بجد
حسين : اه طبعا
حسين : طيب لو طلبت منك نرجع الاتفاق تانى هتقول ايه
حسين : هقولك طبعا لا
جميله : ليه بس كده يا استاذ حسين
حسين : لانى ما بحبش حد يلوى دراعى مهما كان
جميله : وانا مش هعمل حاجه تانى معاك صدقنى بجد انا محتاجه لمساعدتك فيه دكتور المانى جاى زياره لمصر وقلنا ليه على حاله بابى وهو وافق انه يعمل العمليه وطبعا بابى مش هيوافق غير لما يطمن عليا الاول
حسين : وانا مالى ومال ده كله شوفيلك حد تانى
جميله : مش هينفع يا استاذ حسين اهون عليك تسبنى اكمل الطريق لوحدى كده
حسين : طريق ايه ما تشوفى حد غيرى ينفع يمثل الدور
جميله : ما قلتلك مش هينفع وحتى لو ونفع هقول ايه لبابى بعد ما اتفق معاك وقريت الفاتحه ارجوك يا استاذ حسين توافق انا محتاجه ليك بجد
سكت شويه وما ردش عليها وجميله شعرت بانه لسه مصمم على رفضه انه يكمل معاها اللعبه فتراكمت فى عيناها الدموع وقالت له : اوكيه ردك وصلنى على العموم ميرسى ليك على كل شىء وصدقنى مش هكلمك ولا هزعجك تاااانى ابدا واذ كان على الموبايل ابقى ابعته زى ما انت قلت مع اى حد سلام
حسين فى ثانيه : استنى ما تقفليش
جميله : ……….
حسين : الو انتى لسه معايا
جميله بدموع : ايوه
حسين : بتعيطى ليه دلوقتى طيب
جميله : عشان بجد بابى انا قلقانه عليه اوى انت مش عارف حالته دلوقتى ايه لازم تتعمل العمليه باقصى سرعه
حسين : خلاص طيب بطلى عياط انا موافق اكمل الدور
جميله : بجد بجد موافق
حسين : ههههههههه لا موافق بهزار
جميله ضحكه جميله بدموعها : انا مش عارفه اقولك ايه
حسين : قوليلى امتى اجاى واجيب المأذون معايا
جميله : انت انبل انسان شوفته فى حياتى كلها
حسين : بلاش تتسرعى طيب على اى كلام دلوقتى وخلينى فى الاهم بكره هنتقابل امتى
جميله : هكلمك اول ما اصحى من النوم ونتفق اوكيه
