رواية هاتولي عريس بقلم نورهان محمد
حسين : لا والله ابدا انتى الاول ليدس فرست يا زوجتى الجميله
جميله : اولا اسمها ليدز فيرست ثانيا ايه زوجتى الجميله دى
حسين : ايه مش انتى بقيتى مراتى ولا ايه
جميله : لا طبعا دى تمثليه وانت عارف كده كويس
حسين : ياستى عارف ما تفضليش تقوليلى كده كل شويه
انا معنديش زهايمر
جميله : اوكيه اتفضل بقى اركب عربيتك وامشى
حسين : انا بطرد بقى
جميله : سميها زى ما تسميها بقى
حسين : من اولها كده طب حتى استنى لما نخلص شهر العسل
جميله : شهر عسل ايه انت صدقت ولا ايه ده مجرد كتب كتاب وكمان لعبه
حسين : يادى النيله عليا وعلى يومى
جميله : اوكيه اوكيه مش هفكرك حلو كده
حسين : انتى احلى يا جميل
جميله وجهها يشع احمرارا …
حسين وضع يداه على خدودها بطريقه : ياخواتى على الناس اللى خدودها بتحمر دى
جميله : حسين وبعدين معاك
حسين : عيون حسين وقلب حسين ملكك يا جميله الجميلات ايش تطلبى
جميله : لالالا انت مش ممكن ابدا
حسين يعمل نفس الحركه : اه دنا برده
جميله بزوم زى الاطفال : تؤ ما تنرفزنيش بقى
حسين : وهو انا اتكلمت دلوقتى
جميله : سامعه يا داده
عواطف : ـــــــــــــــ
جميله تبحث عن عواطف ما لقتهاش جنبها
حسين : راحت العربيه زهقت من كلامك ومشيت ركبت العربيه
جميله : والله … بقى زهقت منى انا وليه ما تقولش زهقت من طريقتك انت
حسين : وهو انا عملت ايه يعنى
جميله : مهى المصيبه انك ما عملتش انا اللى عملت فى نفسى كده
حسين يقرب منها بعينه : طب بذمتك مش احلى مصيبه
جميله تغمض عيونها وتاخد نفسها من سرعه دقات قلبها : على فكره لو مش مشيت دلوقتى مش هيحصلك طيب
حسين : لو هيحصل اللى فى بالى يبقى مش همشى
جميله : وايه هو اللى فى بالك ده
حسين ينظر على شفايفها ويعض بشفايفه : نفسى فيها موووووت
جميله اول ما شافت طريقته ونظراته على شفايفها ركضت من امامه مسرعا : لالالا ده مجنون مجنون انا ايه بس اللى عملته فى نفسى ده
حسين : هههههههههههههههههه اهربى اهربى هتروحى منى فين يا جميل يا قمر انت مسيرك هتقعى بين ايدى وساااااااااعتها مش هتعرفى تهربى يا قطه
جميله كانت لسه بتركض الى عربيتها لكنها سمعت كلامه الاخير ووجدنا ابتسامه مع احمرار وجهها
تاخد نفس طويل وتفتح باب عربيتها وتركبها : كده برده يا داده تسبينى لوحدى معاه
عواطف : اعملكم ايه انا زهقت من الوقفه وانتو شغالين كلام ومناقره قلت اجاى اقعد فى العربيه اريح رجلى شويه
