رواية هاتولي عريس بقلم نورهان محمد
انشراح : صح بس ده برده ما يدلكش الحق تدخل مكتب خالك وتسرقه
شادى : انا قلت اخد ايه حاجه القيها انا مديون لطوب الارض يا ماما
انشراح : طبعا من الهباب اللى بتلعبه انت واصحابك دول
شادى : يووووه
انشراح : بقولك ايه حاجات زى دى تانى ما تحلصش فاهم ولا اقوم تانى وحسك عينك تقرب منها هى كمان احنا مش ناقصين
شادى : اصلك ما شفتهاش امبارح كانت لبسه ايه ياااهو عليها وعلى جسمها ولا حلوتها فى الضلمه اموووت انا
انشراح : انا عارفه انى اخرتى على ايدك شادى لو سمعت منها الكلام ده تانى هتشوف منى حاجات عمرك ما كنت تتخيلها منى فاهم
شادى : بالحق ايه موضوع الواد اللى متقدم ليها ده
انشراح : اعملك ايه ما انت مش موجود وكتير بقولك اتقربلها واهتم بيها عشان تحبك بس اقول ايه بقى
شادى : يعنى كده خلاص راحت منى
انشراح : مين قال كده لسه التقيل جاى ورا يا حبيبى
شادى : احبك يا شوشو يا مولعاها
************************************************
توصل المشفى وبعد ما تطمئن على والدها وتفطرو زى كل يوم تروح على عيادتها بها اللى بقالها كتير ما رحتهاش عشان مرض والدها
صباح الخير يا نسمه
نسمه : صباح الخير يا دكتوره اخيرا جيتى
جميله وبتقعد على مكتبها : معلش بقى انتى عارفه صحه بابى
نسمه : ربنا يطمنا عليه ان شاء الله
جميله : ها دكتوره نهال كانت تمام هنا
نسمه :/ ايوه بس طبعا مش زى حضرتك عارفه كتير اوى من الامهات والاطفال كانوا بيسالو عنك ولما بنقول ان حضرتك غايبه كانوا بيزعلوا اوى وفيه منهم بيرحو ومنهم بيدخل للدكتوره نهال
جميله : هعمل ايه بس مكنش بايدى اسيب بابى بالحاله دى وانزل شغلى
نسمه : مفهوم يا دكتوره
جميله : طيب يلا لوفيه حد دخليه بسرعه
نسمه : حاضر بعد اذنك
وخرجت نسمه ودخلت لها اول حاله وكانت طفله ومعها والدتها واول ما شافت جميله جريت عليها وحضنتها
جميله : اهلا بوسى ازيك يا عثوله
بوسى : الحمدلله ازيك انتى انا جيت كتير وانتى مش كنتى موجوده
جميله : اه اسفه بقى بابى كان تعبان شويه وكان المفروض ابقى جنبه
مامت بوسى : الف سلامه عليه … احنا اول ما جينا اول الشهر وعرفنا زعلنا خالص حتى بوسى مكنتش راضيه حد يكشف عليها غير حضرتك
جميله تربت على شعرها : ليه كده بس يا بوسى كده هزعل منك
بوسى : كلهم وحشين انتى حلوه
جميله : هههههههه ودكتوره نهال طيبه برده وحلوه
