رواية هاتولي عريس بقلم نورهان محمد
بدران : انا عاوز اطمن عليكى يا حبيبتى
جميله : هتطمن ان شاء الله عليا قريب بس انت بلاش تتكلم كتير
بدران : بجد يعنى فيه حد
ويقاطع ردها رنه هاتفها لتخرجه من شنطتها تلاقيه رقم مامتها فتتوتر لانها عاوزه ترد ومش عارفه هتعمل ايه وباباها موجوده
بدران : مش هتردى ولا ايه
تكنسل عليه : مش مهم اصلها لمياء وانا مش فاضيه للرغى بتاعها
بدران : وهى عامله ايه خطيبها خلاص اتعين فى المستشفى
جميله : اه يا بابى دول فرحانين اوى ربنا يخليك لينا يا احن اب فى الدنيا كلها … ودفنت راسها فى حضنه
وفكرت فى اتصال اللص وكانت عاوزه تكلمه عشان تشوفه فيه ايه بس اتحرجت عشان باباها فاول ما الممرضه دخلت عشان تديلو حقنه حمدت ربنا واستأذنته بحجه انها مش بتحب تشوفه وهو بيتألم وده حقيقى فعلا … خرجت بره وراحت على جنب واتصلت بيه ورد على طول
جميله : الو فيه ايه وليه اتصلت بيا مش متفقين ان اللى هكلمك
سحس : حيلك حيلك بقولك ايه من الاول هتعلى صوتك عليا يبقى نفضنا من ام الموضوع ده اه انا راجل وليا كلمتى وليا شخصيتى اه
جميله : اوكيه ايام سورى اصلى قلقت لما كلمتنى
سحس : انا قلت افكرك احسن تكونى نسيتى ولا حاجه
جميله : لا ما نستش ولا حاجه انا فاكره كويس
سحس : طيب ها ميعادنا امتى
جميله : كمان ساعه هنا
سحس : هنا فين لامؤاخذه
جميله : هنا فى المستشفى
سحس : انتى ناويه تبلغى عنى ولا ايه
جميله : لا والله العظيم ليه بتقول كده
سحس : امال ليه عندك المقابله ما تخليها بره احسن
جميله : بره فين انا مش متعوده اقابل ناس اغراب فى اماكن عامه
سحس : حلوتك امال بتحبى تقابليهم فين يا قطه قولى قولى ما تتكسفيش
جميله : على فكره انت قليل الادب وانا لولا الازمه اللى بمر فيها كنت علمتك الادب من اول وجديد
سحس : لالالا انتى اللى زوتيها يا قطه بقى وكلمه زياده مش هخلى الدبان الازرق يعرف مكانك انتى فاكرنى مين اكونش سوسن ولا توتى صحابك انا سحس والاجر على الله
جميله بنفاذ صبر : اوكيه اوكيه هستناك بعد ساعه فى جنينه المستشفى
سحس : اوكيه يا قطه سلام
جميله بعد ما قفلت معاه ندمت انها اصلا كلمته فى موضوعها وكانت نفسها تقول لدادتها بس استنيت لما تعرف الاول ايه رده عليها ….
وفعلا بعد ساعه كانت قاعده فى جنيه المشفى ماسكه مجله تقرأ فيها لقيت شخص يجر كرسى ويقعد امامها نزلت نظارتها الشمسيه لتراه شخص طويل القامة … ذا عينين عسليتين ولحيه منبته ومرتدى تيشيرت ابيض وبنطلوان جينز ازرق وكاب ونظاره شمسيه … واول ما جلس على الكرسى خلع الكاب والنظاره ووضعهم على الطاوله ورسم ابتسامه على شفتاه : مالك مبحلقالى كده ليه
