رواية فيروز بقلم ريم أحمد

فى اوضة فيروز
فيروز قاعده بتعيط وريناد بتحاول تهديها
ريناد : بطلى عياط وفهمينى ايه اللى حصل
فيروز بعياط : انا مش فاهمه هو بيكرهنى ليه انا والله معملتلهوش حاجه
ريناد : ياحبيبتى هو مش بيكرهك … ليه بتقولى كده ؟
فيروز : يعنى مش شايفه بيعاملنى ازاى ؟
ريناد : معلشى يا فيروز … بس هو عمار عنده مشكله مع الستات … حكايه قديمه واثرت عليه
فيروز : انا ميهمنيش كل الكلام ده … ياريت يا ريناد تقوليله ملهوش دعوه بيه لحد مامشى من هنا
ريناد : طيب خلاص بقى متزعليش … عشان خاطرى بقى

……………………………………………………..

تانى يوم

يوسف فات على فيروز واخدها اول جلسه عند الدكتور النفسى
فيروز كانت خايفه ومتوتره
وفى اوضة الكشف
الدكتور : عاوزك تقعدى هنا وتسترخى خالص … انسى اى ضغط وريحى جسمك خالص
فيوز قاعدت وعاملت زى مقالها
الدكتور : غمضى عينك … وانسى انك قاعده معايا اسرحى شوفى اى حاجه قدامك حاولى تركزى وتقوليلى انتى شايفه ايه
فيروز غمضت عنيها وسكتت شويه
فيروز : مش عارفه مش شايفه غير ضلمه مش قادره اشوف اى حاجه
الدكتور : خدى نفس عميق وطلعيه براحه … وحاولى تركزى تانى … حاولى تشوفى اى حاجه فالضلمه دى
فيروز بتحاول تركز وبعد شويه فتحت عنيها وبعصبيه : مش شايفه حاجه كله ضلمه مفيش اى حاجه وبداءت تدمع
الدكتور : طيب اهدى … مفيش داعى للعياط والزعل
فيروز بياس : دكتور انا خلاص مش هفتكر حاجه … انا حسه انى تايه اوى .. عاوزه افتكر اى حاجه .. انا مين .. مين اهلى .. انا كنت ايه
الدكتور بابتسامه : متقلقيش … الموضوع نفسى … وان شاء الله فى امل .. اتكلى على ربنا وان شاء الله خير
فتح درج المكتب وطلع منه نوت بوك
الدكتور : بصى النوت بوك دى عاوزها تبقى معاكى على طول … اى حاجه تفتكريها اكتبيها .. حتى لو احداث مش مرتبطه ببعضها اى حاجه تشوفيها او تحسيها اكتبيها على طول … بس برده متحاوليش تضغطى على نفسك عشان متتعبيش
فيروز وهى بتاخ النوت بوك : حاضر
الدكتور : متخافيش … ان شاء الله خير .. ميعاد الجلسه الجايه كمان اسبوعين
فيروز : ان شاء الله

……………………………………………………….

فات حوالى 10 ايام