رواية فيروز بقلم ريم أحمد

فريده : عمار … انا اسفه … انا غلطت زمان …بس انا لسه بحبك

الحلقه الخامسة عشر

عمار : انتى بتتصلى ليه
فريده : عشان اطمن عليك … بلاش
عمار : واطمنتى …. فى حاجه تانيه
فريده : مبتعرفشى تمثل القسوه … انت حنين متغيرشى من نفسك
عمار : انا اتغيرت من زمان اوى … اتغيرت لما اعرفت ان الحنيه والحب والطيبه حاجه وحشه فى زمنا
فريده : عمار … انا اسفه … انا غلطت زمان …بس انا لسه بحبك
عمار : انتى اصلا محبتنيش عشان تكونى لسه بتحبينى … متضحكيش على نفسك وعليه … انا خلاص اقلمت نفسى على حياتى دلوقتى متجيش وتلخبطتيهالى تانى
فريده : طيب ادينى فرصه تانى … ادينى فرصه اصلح غلطى … ادينى فرصه اثبتلك انى بحبك … عشان خاطرى
عمار فضل ساكت
فريده بحنيه : فاكر زمان لما كنت بقولك عشان خاطرى كنت بتعملى كل اللى انا عاوزاه … كنت دايما بتقولى انتى خاطرك غالى عليه اوى …هو لسه غالى مش كده
عمار قلبه بيدق مش عارف يرد عليها قلبه بيحن وعقله تعب ياترى مين اللى هيكسب قلبه ولا عقله
عمار : فريده سبينى دلوقتى انا تعبان وعاوز انام
فريده : ماشى هسيبك ترتاح عشان راحتك تهمنى …. بس مستنيه ردك وعندى امل وثقه فيك وفى قلبك انه لسه بيحبنى وانك هتدينى الفرصه وانك ليه مهما حصل وانا مش هكون غير ليك
عمار بداء يضعف : ياله سلام
فريده : بحبك … سلام

………………………………………………………….

فيروز مع ريناد فالاوضه
فيروز باستغراب : طيب هو عمل كده ليه
ريناد : عشان اتاخرت نص ساعه
فيروز بعدم اقتناع : مش سبب برده انه يعمل معاكى كده
ريناد بزهق : مش عارفه بقى … انا اصلا مبقتشى طيقاه
فيروز : يمكن مضايق منك عشان يوم الحادثه اتصرفتى معاه وحش
ريناد :انتى هتجنينينى انتى كمان هو انا كنت اعرفه ولا اعرف انى ممكن اقابله تانى … ولا المفروض اى حد اقابله فالشارع اتكلم معاه ونتصاحب
فيروز : مش قصدى …بس ممكن يعنى يكون هو خايف يتعامل معاكى كويس فتصديه فتعامل معاكى بعدوانيه ذيك
ريناد : بقولك ايه فكك منه هو اصلا شكله مجنونه وبيتعالج بالكهرابا سيبك منه
فيروز بضحكه : والله مفيش حد مجنون غيرك … ربنا يصبره عليكى
ريناد : انتى بتقولى فيها … انا هطلع الجنان كله عليه .. لما اشوف انا ولا هو
فيروز : رينا يهديكى … مروح اشوف الغداء جاهز ولا لاء