رواية فيروز بقلم ريم أحمد
…………………………………………………………..
عمار صحى بعد الظهر فطر ولبس ودخل لمها
فيروز كانت مع مها بتفطرها وبتدلها الدواء
عمار بابتسامه : صباح الورد ياست الكل
مها بفرحه : صباح الفل ياحبيبى … صاحى انهارده مبسوط الحمد لله
عمار وهو بيبص لفيروز : الحمد لله
فيروز : تحب اغيرلك على الجرح
عمار : لما اجى من بره
مها باستغراب : انت نازل
عمار : اه هروح مشوار سريع وهاجى
فيروز بقلق : مش هتقدر تسوق ودراعك كده … هو مشوار ضرورى يعنى
عمار : اه ضرورى … مش هروح بالعربيه … هروح بتاكسى ومش هتاخر … ياله سلام
مها : ربنا يحفظك ياحبيبى … متتاخرشى متقلقنيش عليك
عمار : حاضر
خرج عمار ومها بصت لفيروز بفرحه
مها : بقالى كتير مشوفتش وشه منور كده
فيروز : يارب دايما … ربنا يخليكو لبعض
مها : امين يارب .. انا مليش فالدنيا غيره هو وريناد
فيروز بضيق : ربنا يخليكو لبعض … انا هنزل هتعوزى حاجه
مها : اه تعالى كده
فيروز قربت منها مها خدتها فى حضتنها وطبطبت عليها
مها : وانتى كمان بقيتى زى بنتى وحبيتك اوى ربنا يخليكى لينا يارب
فيروز بدمعه : يارب
………………………………………………………….
فريده قاعده مع رئيس التحرير
رئيس التحرير : دى قضية قتل … الزوج قتل مراته ورافض يقول الاسباب بس اتضح فى الطب الشرعى انه مدمن وكان متخدر وقت الجريمه عاوزك تغطيلى القضيه دى وتحاولى تقابليه وتحاولى تعرفى السبب وتعمليلى سبق فالحادثه دى بعد مبقت قضية رائى عام…. اهم حاجه تعرفيلى السبب … ده غير كمان ان فى بنت ليهم مختفيه من وقت الجريمه ممكن يكون قتلها هى كمان ……..القضيه كبيره وفيها الغاز كتير
فريده : حاضر … ان شاء الله هوصل لكل الحقيقه وهيبقى انفراض للجريده
رئيس التحرير : انا معتمد عليكى
فريده بغرور : وانا قد الثقه دى
رئيس التحرير : صحيح … كلمتى عمار
فريده بارتباك : ها … اه كلمته واطمنت عليه … هو بقى كويس وهيرجع بكره الشغل
رئيس التحرير : تمام … اتفضلى انتى على شغلك دلوقتى
فريده : بعد اذنك
…………………………………………………………
فيروز كانت قاعده بتتفرج على التلفزيون
دخل عليها عماروماسك معاه شنطة هدايا : بتعملى ايه
فيروز بخضه : مفيش .. بتفرج … دراعك كويس
عمار : اه الحمد لله
فيروز بصت للشنطه اللى فايده وبعدين بصت لعمار تانى : محتاج حاجه اعملهالك
عمار : اه… مش هتيجى تغيريلى على الجرح
فيروز : اه .. حاضر
عمار طلع اوضته وغير هدومه وشويه والباب خبط
عمار : ادخلى
فيروز باحراج : ممكن ترفع الكوم
عمار بابتسامه : حاضر
شويه وعمار خبط الجرح : اااه
فيروز بلهفه : انت كويس
عمار : اه بس خبط الجرح
فيروز مدت ايدها وفكت الشاش وبداءت تنضف الجرح وتربطه تانى فالوقت ده كان عمار سرحان ومركز فى ملامحها
فيروز : انا خلصت
عمار : ها … بالسرعه دى …انتى شاطره اوى
فيروز : شكرا … بعد اذنكم
عمار : استنى يافيروز … عاوزك
فيروز بارتباك : خير … اعملك حاجه
عمار : لاء استنى هنا ثانيه
وراح فتح الدولاب وجاب منها شنطة هدايا وقرب من فيروز
عمار : اتفضلى
فيروز باستغراب : مش دى الحاجه اللى نزلت عشان تشتريها … دى عشانى
عمار : اه … افتحيها
