رواية فيروز بقلم ريم أحمد

………………………………………………………..

تانى يوم
صحت فيروز من بدرى فتحت شباكها اللى ع الجنينه واخدت نفس عميق وكانت حسه براحها وانها مبسوطه من ايه مش عارفه دخلت اخدت شور ونزلت قاعدت فى الجنينه لوحده تتفرج على الورد
شويه وحست بايد بتغطى عنيها
فيروز قامت مخضوضه : ريناد حرام عليكى خضتينى
ريناد وهى بتضحك : صاحيه بدرى ليه
فيروز : عادى نمت كتير امبارح
ريناد : طيب تعالى نخليهم يحضرو الفطار ونفطر فوق مع ماما
فيروز بابتسامه : ماشى
طلعو فطرو مع مامتها وقاعدو معاها شويه يتكلمو مع بعض
ريناد : انا هنزل الصنيه وهاجى اديكى الدواء
مها : ماشى يا بنتى
ونزلت ريناد
مها : معلشى يافيروز ممكن تجبيلى الروشته والدواء اللى هناك دول
فيروز بابتسامه : حاضر ياطنط
مها : لاء قوليلى ياماما زى ريناد
فيروز : لو حضرتك حابه كده ماشى وقامت جابت الروشته والدواء
فالوقت ده دخلت عليهم ريناد : ياله بقى ياست الكل عشان ناخد الدواء
مها بصت على فيروز اللى كانت مسكه الروشته وبتبص فيها باستغراب
مها بابستغراب : مالك يافيروز وقفه كده ليه
فيروز باستغراب : مش عارفه بس انا فهمه الكلام ده
ريناد : فهماه … ازاى ده نبش فراخ ومحدش بيفهمه غير الدكاتره والدكتور الصيديلى
فيروز : مش عارفه … بس بجد انا فهماه
ريناد بتريقه : يبقى انتى كنتى دكتور او ممرضه او بتشتغلى فى صيدليه
فيروز وهى بتقرب منهم : يمكن
مها : طب ياريت اهى فيروز تبقى معايا بدل الممرضات المملين اللى اخوكى بيجبهوملى دول
فيروز : وانا تحت امرك يا طنط
مها : وبعدين قولتلك ايه
فيروز بابتسامه : قصدى ياماما

وفى نفس اليوم بليل نزلت فيروز مع ريناد واشترو لبس كتير
وفيروز كانت مبسوطه جدا

…………………………………………………………

بعد اسبوع
فيروز قربت اوى من ريناد ومها وفى فتره قصيره جدا وكانو بيحبوها جدا وهى كمان اتعلقت بيهم اوى
كانت بتساعد مها فى دواءها وبتقعد مها فتره كبيره وطلعت بتعرف تديها الحقن وعشان كده قرارت ان ميجلهاش ممرضه تانى بدام فيروز معاها
اما عمار فكان بيتجاهلها وبيعاملها ببرود ولو اتكلم معاها بيبقى رخم جدا
فقرارت هى كمان متدهوش اى اهتمام وتحاول تتجنبه
كانت بتصحى كل يوم من بدرى وتقعد فى الجنينه شويه لحد ما الباقى بصحى
وفى يوم
كانت قاعده زى العاده فالجنينه ولقت ايد بتغطى عنيها
بس المره دى متخضاتشى
فيروز بابتسامه : بس بقى يا ريناد
يوسف : انا مش ريناد
فيروز قامت بسرعه من مكانها وبعدت عنه
فيروز بارتباك : استاذ يوسف
يوسف وهى بيقعد : استاذ … ماشى يا فراوله … اخبارك ايه
فيروز : الحمد لله كويسه ……. ثوانى هروح انده لريناد
يوسف مساكها من ايدها : لاء انا عاوز قاعد معاكى شويه لوحدنا
فيروز وهى بتشد ايدها منه : ليه ؟؟
يوسف بابتسامه لما حس باحراجها : انا اتصلت بالدكتور النفسانى وان شاء الله بكره اول جلسه
فيروز بابتسامه : اه .. شكرا اوى لحضرتك .. تعبتك معايا
يوسف بحنيه : عيب كده احنا بقينا اهل خلاص … وانتى مسؤله منى دلوقتى
شويه وقربت منهم ريناد
ريناد : استاذ يوسف بذات نفسه عندنا والصبح بدرى كمان … خير الله ما اجعله خير
يوسف : عادى يعنى ….هى خالتو فين عشان اسلم عليها
ريناد : فى اوضتها هتكون فين يعنى